तुझी त-हा

नसतानाही असण्याची तुझी त-हाच आगळी,
भुलले मी सख्या अशी..तुझी ओढ वेगळी

नसतोस ना तू पहाटेच्या गारव्यात..
तरी शिरशिरी कशी येते अंगात..

नी असतोस का तू पहाटेच्या लालीत..
भेटतोस निसर्गात..पाना-फुला-वेलीत...

तुच घोंघावतोस ना माझ्या कानी.....
वा-याच्या जोडीला तुझीच गाणी...

लपाछपी खेळताना गंमतच करतोस..
सापडतच नाहिस मला..का अस्सं छळतोस..

परवा ते फूलपाखरू परत हाती विसावलं
सोडून तुझे रंग बोटावर उगाचच स्थिरावलं.

जेव्हा येतात मेघ दाटून... पाऊस गर्दी करतो..
भिजवायला मला चिंब.. कोण सरीतून येतो..

निद्राधीन होताना.. थकून जरा पडताना...
कळतं मला डोक्यावरून मायेचा हात फिरताना..

अशा माझ्या वेड्या प्रश्नांना उत्तरं मिळत जातात..
जेव्हा कळतं.... तू नाही तुझ्या आठवणी मजसवे राहतात..

--स्नेहा

भांडी

माणसाचे पण असेच असते ना...
ह्या भांड्यांसारखं...
नविन असल्यावर भांडे मस्त चकचकीत..
एकदम आरश्याप्रमाणे पारदर्शी...
त्याच्यासमोर येणा-या प्रत्येकाला त्याची छबी दाखवणारे..
मग दाखवताना दिसेनात का कमतरता....
चेह-यातल्या,....अंतरंगातल्या..
त्या व्यक्तीला अवगत असलेल्या... काही अनावगत ....

जसजसं भांडं जुनं होतं.....
त्याच्यामधे बरंच अघळ-पघळ ठेवलं जातं....
कधी काही चमचमित ..कधी सात्विक...
कधी गोड, कधी तिखट.....
प्रत्येक दिवसागणिक भांड्याची चकाकी कमी होते...
आणि पारदर्शकता ही....
मग ते भांडंही लपतं .... पुसटश्या रंगाखाली....
आता मात्र ते पण घाबरतं..दाखवायला छबी..
शिकतं जगायला असेच उष्ट्या-खरकट्यात...

मग कधी काळ ही असा येतो की,
भांड्याला भिरकावलं जातं...पोक येई पर्यंत..
मलूल अश्या भांड्यावर घातले जातात,
हातोड्याचे घाव...पोक काढण्यासाठी...
अशावेळी.....कितीही घासलं तरी चकाकी येत नाही..
संपला ना रे काळ त्या भांड्याचा.. आता नष्ट व्हायच्या वाटेवर..

बघणार कोण त्याच्याकडे?......
लोकांनी नविन भांडी घेतली आहेत ना....

--स्नेहा

चांदण्याची चाहूल

खिडकीच्या झरोक्यातून चांदण्याची चाहूल,
चंद्राची कोर डोई रातराणी घाले भूल
तिच्या सुगंधाची ओढ करे वा-याला दिवाणा,
अन नाजूक पानांची ऐकू येते सळसळ

चांदणीच्या गाली खळी चांद नभात हासेल,
नभी नक्षत्रांचा सडा धरी उतरला भासेल,
मंद धूंद गार वारा शांततेच्या सानिध्यात,
सारून काळोखाला चंद्रप्रकाश दाटेल

अशा शितल समयी असे मिलन घडेल,
चंद्र चांदणीची साक्ष ख-या प्रेमाला मिळेल,
चमकती चम चम तारे प्रफ़ुल्लित जग होई,
जेव्हा सुखाच्या वाटेवर शुभ्र चांदणे पसरेल

--स्नेहा

सपान

एका गावरान प्रेयसीला आपल्या प्रियकाराचा/ धन्याचा विरह सहन होत नाही आहे.
तो ती तिच्या भाषेत कसा व्यक्त करेल ते मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे.
कितपत यशस्वी आहे ते जाणकारच सांगू शकतील.
ती स्वत:ची स्थिती किती व्याकूळ आहे ते न सांगता म्हणते की तुम्ही ह्या तुळशीला पाणी द्यायला तरी परत या.
नक्की सांगा तुम्हाला हे सपान कसे वाटले.
******************************************************************
सपान...

रातीच्या गह-या पारी,
पापनीखाली लपतं,
सपान तुझं राया,
रोज भेटायाला येतं

माज्या डोळ्याचं पाकरू,
तुझ्या बागेमंदी गातं,
यादेच्या मागं मागं,
तुला शोधाया फ़िरतं

साधा भोळा माझा धनी,
तुजी भाबडीच माया,
सुख गवसलं मला,
तुज्या प्रेमळ छायंत

तुज्यासाटी जिव झुरं,
अन्न गोड बी लागंना,
दोन घास तुझं राया,
जिवाला थंडावतं

कधी येशील परत,
दारी तुळस वाढंना,
आंब्याचा झाडावर,
गोड कोकिळा गाईना

गावकोसावर उभा,
तुजा पारवा लाडका,
तुज्या वाटेवर टक,
जनू ध्यानाला तो उबा

शेतावरचा वारा ही,
तुज्या साठीच झूरतो,
येताजाता मला सदा,
तुजी उब देउन जातो

सांजच्या येळी धनी,
घर उदास वाटतं,
लयी तरसतं मन,
गोठ्यातल्य़ा आनंदाचं

यंदा येशीला का तुमी,
आमा सर्वाच्या भेटीला,
सुकलेल्या तुळसेला,
जरा जरा सांधायाला

--स्नेहा

तुझी प्रितवेडी

सांगता सांगता शब्द गोठून गेले,
तरंग मनाचे असे विरून गेले,
जगाची मला नसे काही चिंता,
तरी एक दडपण दाटून आले

व्हावे तुझीच प्रित अपुली जूळावी,
तुझी साथ मजला जन्मोजन्मी मिळावी,
तुझी प्रितवेडी तुझी मूर्तवेडी,
तुझी साद कानावरी या पडावी

सांगावेच का..की जाणशील तू,
मनीचे गुपित उलगडशील तू,
नयनांच्या भाषेत उतरेल ते,
सांग तेव्हा कवेत घेशील का तू?

की नाही समजणार तूला माझी प्रित,
की आड येईल जगाची या रीत,
की जाशिल सोडून अधूरी कहाणी,
कशी मग जगेल तुझी ही दिवाणी?

--स्नेहा

जिंदगी के सफर में

जिंदगी के सफर में,
हर एक मोड़ पे
मिलेगा एक शामियाना

यहाँ रुकना है
या चलना है,
तुम्हिको है बताना

जिंदगी सफर तो
अंत शायद मौत है,
तो ना कर कोई बहाना

चल चला चल
हर एक डगर पे,
लुट सफर के मजे रोजाना

--स्नेहा

तुझ्या जन्मदिनी अशीच तू बहरत रहा

अशीच रहा उमललेल्या फुलासारखी ......
सुहास्यवदना मनमोहक आणि आनंदी ....
खुल्या आकाशातले एक पाखरू स्वच्छंदी....

पाहेन तुला उड़ताना...
पंखाना वेग देताना....
नविन क्षितिज शोधताना....

तुझ्या जन्मदिनी अशीच तू बहरत रहा,
इच्छा पूर्ण होतील तुझ्या,
मला कधीतरी आठवत जा ....

--स्नेहा