Thursday, September 13, 2007

रानफुल ते सुगंधी

ही कविता आहे तिच्यासाठी आणि त्याच्यासाठी....
काही समज गैरसमज आहेत....... दोघांतील अंतर त्यांच्या आयुष्याच्या वाटा वेगळे करू पाहत आहे.....
तात्पुरते पण धोकादायक आहे....... दोघांमधले अंतर....
अधीर मनाने वाट पाहणारी ती.......
द्विधा मनस्थिति तिची...
ही कविता एक दिलासा तिला.....
*****************************************

गेला निघून दूरदेशी,
झालिस तू वेडिपिशी

जमेना त्यास तुज वेळ देणे,
नेहमीचे तुझे हेच गा-हाणे

मार्गस्थ तो त्याचे लक्ष्य
आहे दृष्टिक्षेपात त्याच्या ,
ना साधासूधा, अडचणींचा मार्ग,
खाच खळगे रस्त्यात त्याच्या

प्रत्येक वळणावर एक मृगजळ
बोलावते त्याला.. नेईल दूरवर
फक्त तुझी साद,आणिते मार्गावर
तुझ्याचसाठी हा प्रवास खडतर

रानफुल ते सुगंधी, सुगंध तुझ्या प्रीतीचा
एकटे तरी सजीव, आधार तुझ्या आठवणींचा
साद देत राहा, परतीचा तो एकच सहारा
नाहीस तू तर.... फूल बिचारे,भरकटवेल वारा

...स्नेहा

सावर ती ओंजळ

ही कविता आहे त्याच्यासाठी आणि तिच्यासाठी....
काही समज गैरसमज आहेत....... दोघांतील अंतर त्यांच्या आयुष्याच्या वाटा वेगळे करू पाहत आहे.....
तात्पुरते पण धोकादायक आहे....... दोघांमधले अंतर....
जशी वाळू निसटाते ना हातातून तशी ती निसटतेय त्याच्या हातामधून ..निसरडी ती...
परंतु तिला पकडणारे हातही तेवढेच खंबीर असावेत........
******************************

निर्णय तुझाच आहे, वाळू निसटून जातेय ना
सावर ती ओंजळ, वाळू तुझीच तर आहे ना


पाहतेय ती वाट तुझी त्याच समुद्रकिनारी
जिथे सोडून तिजला गेलास तू भर दुपारी


वारा कुजबुजतो कानात तिच्या,
"झुलवीन पंखांवर फुलावाणी"
सागर गर्जत येतो म्हणतो,
"विशाल हृदयात सामावशील का राणी?"


भविष्याच्या चिंतेत होऊन जाते ती त्रस्त
तुझ्या वाटेवर डोळे ठेऊन बसते अस्वस्थ


हवे आहेत तिला फक्त तुझे दोन हात
बांधायचे आहे तिच्या वाळूचे घर साथ साथ


एकटी वाळू कशी बांधेल घर स्वत:चे?
पाहिजे तिला बळ तुझ्या हाताचे


घेऊन जा तिची वाळू दूर पहाडीवर
बांध तिचे घरटे त्या उंच टोकावर


भर हिवाळ्यात गार वारा, थंडी सरेल उबेवर
ऐन उन्हाळा तप्त, छत्र हातांचे धर तिजवर


दोन जीवांच्या या घरट्यात सुख शांती नान्देल
चिमण्यापाखरांच्या किलबिलाटाने घर पूर्ण वाटेल


पण तत्पूर्वी,
सावर ती ओंजळ, वाळू तुझीच तर आहे ना
निर्णय तुझाच आहे, वाळू निसटून जातेय ना


--स्नेहा

Friday, September 7, 2007

लडिवाळ बोबडे बोल तुझे

लडिवाळ बोबडे बोल तुझे
करती मज बावरे
शोनुल्या लाडक्या माझ्या
कानास जसे संगीत भासे

दुडक्या चालीत तुझ्या
ताल सापाडे जीवास
ओढीत जेव्हा माझ्या
तू पळत येतोस

किती निरागस हास्य
निष्पाप जीव आहेस
धन्यता वाटते मज
तू माझे जीवन आहेस

ना राग सतत हास्य
ना हव्यास तू निर्व्याज
ना कावा तू निरागस
नजर ना लागो .. या बाळास

...स्नेहा

शब्दानाच गाणे सुचले आज

शब्दांनी दिली सुरास मात
आज कसे हे घडले खास
अरे वेड्या शब्दानाच गाणे सुचले आज

नाचले ते तालावर
घेऊन सुरांची साथ
अरे वेड्या शब्दानाच गाणे सुचले आज

एकमेकाविना अधुरे ते
शब्द-सूर जणू दिवा- वात
अरे वेड्या शब्दानाच गाणे सुचले आज

--स्नेहा (06/09/2007)

Wednesday, September 5, 2007

सुखाचा hangover

सुखाचा hangover आला आहे मला,
नाही बाहेर यायचे मला

पण कधीतरी उतरणारच ही नशा,
जेव्हा दुखची पहाट येईल,
माझे जीवन भानावर येईल,
आणि डोके बधिर होईल,

पण या Weekend Party साठी,
आठवडा तर जगणार ना,
त्या क्षणिक सुखसाठी,
दुखचे 100 क्षण भोगणार ना

-- स्नेहा

चावी

तुझ्या आठवणींचा कप्पा,

तुझ्या माझ्या गोड गप्पा,

तो सुना पडलेला कट्टा,

तू माझी केलेली थट्टा

बंद केले मनाच्या कपाटात,

चावी फेकली दूर समुद्रात

तू परत येऊन का वर्मावर घाव घालतोस ?

तुला कसे कळत नाही तू मला किती छळतोस,

कुठून आणलिस त्या कापटाची चावी,

तुला ते उघडायची परवानगी मी का द्यावी?

..स्नेहा

कारण.......तुझी आठवण

पाऊस पडला...... नयनातून
ढग गडगडला ...... हुंदक्यातून
वीज कडाडली....... मनातून
तळे साचले .... हृदयातून
कारण....... तुझी आठवण

ते गर्द धुके....पसरलेले
वाट तुझी मी......विसरलेले
आ S ह.... काटे रूतले... हृदयातले..
हरले जीवन....रक्ताळले
कारण.......तुझी आठवण

ती काळोखी रात्र.... उजाडता
तो निसतब्ध वारा... घोंघवता
ते कालचक्र...थांबता
असेच होते... तुला स्मरता
कारण.......तुझी आठवण

.. स्नेहा